آبدرمانی دیسک گردن و کمر، یک روش درمانی مکمل و کاملاً طبیعی است که بسیاری از افراد برای تسکین و درمان دردهای ناشی از آسیبهای ستون فقرات به کار میبرند. آبدرمانی با بهرهگیری از خواص فیزیکی آب، به بهبود بیماریهای دیسک از جمله پارگی دیسک کمک شایانی میکند. یکی از موثرترین تکنیکها در این زمینه، روش درمانی کشش در آب است.
تاریخچه روش درمانی کشش در آب
روش کشش در آب، یک راهکار غیرتهاجمی و اثربخش برای درمان دیسک کمر و گردن محسوب میشود. این روش در دهه ۱۹۵۰ میلادی توسط دکتر کارولی مول (Károly Moll)، روماتولوژیست برجسته مجارستانی، اختراع شد.

دکتر مول سالها در دریاچه هویز (Hévíz) – بزرگترین دریاچه آب گرم جهان و از جاذبههای طبیعی مجارستان – به درمان بیماران مشغول بود. او این تکنیک نوین را در همان مکان طراحی و روی بیماران اجرا کرد. این روش که بیشترین کاربرد آن برای مشکلات ستون فقرات است، از مجارستان به اسلواکی، سپس به کل اروپا و در نهایت به سراسر جهان گسترش یافت. امروزه بیش از هفتاد سال است که کشش در آب با موفقیت در بیمارستانها و مراکز درمانی مجارستان و سایر کشورها استفاده میشود.
میزان اثربخشی روش کشش در آب چقدر است؟
مطالعات علمی متعددی اثربخشی این روش را در کاهش درد، افزایش انعطافپذیری مفاصل و بهبود کیفیت زندگی بیماران مبتلا به دیسک ارزیابی کردهاند. در بسیاری از این تحقیقات، از تصویربرداری MRI (قبل و بعد از دوره درمان) و سونوگرافی زیر آب برای بررسی میزان دقیق کشش ستون فقرات استفاده شده است.
نتایج بالینی بسیار امیدوارکننده هستند؛ به عنوان نمونه، در مطالعهای که توسط دو دانشمند مجارستانی روی ۷۹۰ بیمار انجام شد، اثربخشی این روش به اثبات رسید. بیش از ۹۵ درصد از این بیماران، بهبود قابلتوجهی را (چه به صورت درمان موثر و چه درمان قطعی) تجربه کردند.
راهنمای کامل کشش در آب برای دیسک گردن
فرآیند کشش در آب برای دیسک گردن با استفاده از ابزاری به نام کولار آبدرمانی انجام میشود. پس از بستن این کولار دور گردن و غوطهور شدن بیمار به صورت عمودی در آب، فرآیند کشش ستون فقرات گردنی آغاز میگردد.

مدت زمان هر جلسه
بر اساس پروتکلهای استاندارد مراکز درمانی مجارستان، زمان کشش دیسک گردن در جلسات اول باید کوتاه و در حدود ۵ دقیقه باشد. در جلسات بعدی، این زمان به تدریج افزایش مییابد تا حداکثر به ۱۵ دقیقه برسد. تجاوز از این زمان به هیچوجه توصیه نمیشود.
طول دوره درمان
-
توالی جلسات: درمان باید به صورت روزانه و متوالی انجام شود.
-
مدت دوره: تکرار روزانه جلسات به مدت ۲ تا ۳ هفته ضروری است.
-
نیاز به وزنه: برای کشش گردن نیازی به وزنه اضافی نیست؛ مگر در موارد خاص (مانند افراد دارای اضافه وزن، انجام حرکات در آبهای شور و معدنی با چگالی بالا، یا نیاز به کشش همزمان زانو و لگن) که در این شرایط استفاده از ویتکافهای ۱ کیلویی کفایت میکند.
نکته مهم: انجام روش کشش در آب برای دیسک گردن باید حتماً زیر نظر مربی و متخصص آبدرمانی انجام شود.
راهنمای کامل کشش در آب برای دیسک کمر
این روش برای دیسک کمر به کمک ست کشش ستون فقرات (شامل یک کمربند شناوری قوی و یک جفت ویتکاف یا وزنههای آبی) صورت میگیرد. بیمار پس از پوشیدن این ست و غوطهوری عمودی در آب، تحت کشش قرار میگیرد.

مدت زمان هر جلسه
پروتکل درمانی دیسک کمر نیز مشابه گردن است، اما با زمانهای کمی بیشتر. جلسه اول باید با ۱۰ دقیقه آغاز شود و در جلسات آتی به مرور افزایش یابد تا نهایتاً به ۲۰ دقیقه برسد. زمان کشش هرگز نباید از ۲۰ دقیقه بیشتر شود.
طول دوره درمان
مانند دیسک گردن، جلسات باید روزانه و متوالی بوده و به مدت ۲ تا ۳ هفته ادامه یابد.
راهنمای استفاده از وزنه برای دیسک کمر
برای درمان دیسک کمر، استفاده از وزنه الزامی است که در ست کشش تعبیه شده است:
-
شروع درمان: بهتر است با دو ویتکاف (وزنه ۱ کیلوگرمی) روی ساق هر دو پا و نزدیک مچ شروع شود.
-
افزایش وزنه: در صورت نیاز به کشش بیشتر، میتوان از رابط وزنه استفاده کرد.
-
وزن نرمال: برای افراد با وزن و عضلات نرمال، نهایتاً ۲ کیلوگرم برای هر پا توصیه میشود (استفاده از وزنه ۱ کیلویی در رابط).
-
وزن بالا: برای افراد سنگینوزن با عضلات قویتر، نهایتاً ۳ کیلوگرم برای هر پا مناسب است (استفاده از وزنه ۲ کیلویی در رابط).
-
توجه: اعمال وزنههای سنگینتر حتماً باید با تشخیص پزشک متخصص و ابزارهای تخصصیتر انجام شود.
نکته تعادل: از آنجا که چگالی بدن افراد متفاوت است، اگر اضافهکردن وزنه باعث برهمخوردن تعادل فرد در آب شد، باید از مچبندهای شناوری (دور مچ دست) برای حفظ تعادل استفاده کرد.
کشش در آب برای چه بیمارانی مناسب است؟
کاربرد عمومی این روش، پس از تجویز پزشک متخصص، برای بیماران مبتلا به دیسک کمر و گردن است. به طور تخصصیتر، در موارد زیر بسیار کاربردی است:
-
بیماریهای دژنراتیو دیسک ستون فقرات و مهرهها (دیسکوپاتی)
-
استئوکندروز و بیماری شوئرمن
-
اسپوندیلوز و اسپوندیلوآرتریت
-
رادیکولوپاتی و نورالژی اکسیپیتال
-
سردردهای سرویکوژنیک (ناشی از مشکلات گردن)
-
کمردرد یا سردرد ناشی از فشردگی ریشه عصبی
-
اسپوندیلیت آنکیلوزان (بیماری Bechterew در حالت I-II)
-
کنتراکچر (خشکی و محدودیت حرکت) مفاصل ران و زانو
موارد منع استفاده؛ چه کسانی نباید آبدرمانی کنند؟
با وجود تمام مزایا، روش کشش در آب در شرایط و بیماریهای زیر توصیه نمیشود:
-
التهاب حاد ریشههای عصبی یا ناپایداری ستون فقرات
-
سابقه جراحی قبلی ستون فقرات، داشتن ایمپلنت/کاشت مفصل در زانو و لگن، یا وجود پلاتین و پیچ در ستون فقرات و پاها
-
کنتراکچر التهابی مفاصل لگن و زانو
-
واریس شدید یا وجود زخمهای باز در پاها
-
بیماریهای قلبی (ایسکمیک، عروق کرونر، آنژین صدری) و ترومبوز حاد
-
آسم برونش و آمفیزم شدید ریوی
-
وجود هرگونه تومور یا کیست استخوانی تروماتیک (TBC)
-
بیماریهای عفونی، تب بالا و التهابات حاد
-
صرع، ناتوانیهای حرکتی شدید و بیاختیاری ادرار
-
دوران بارداری
-
دیابت ناپایدار، فشار خون بالا و پرکاری تیروئید
-
روانپریشی، یا مصرف الکل و مواد مخدر